Sarah de fee

klik op de tekeningen van Bianca om ze groter te kunnen bekijken

Er was eens een piepklein meisje

Ze heeft blauw ogen, rood haar en ze is maar twintig cm groot.

Ze heeft alleen nog maar een opa en die is tovenaar, maar dat weet ze niet.

Hij is heel groot wel twee meter lang en woont in zijn kasteel met zijn poes Suffie.

Suffie is heel dom is maar wel lief.

Als opa Harrie met Sarah gaat wandelen, neemt hij heel grote passen.

Sarah kan hem niet bijhouden, daarom stopt hij haar in zijn jaszak.

In de jaszak heeft ze het meteen  warm in de winter.

Als het zomer is zet opa haar op zijn zomerhoed en kan ze meteen lekker zonnen.

Ze eet elke dag zoveel mogelijk pap om groter te worden, maar omdat ze nooit haar bord leeg eet wordt ze niet groter.

Dat is heel lastig, want nu kan ze niet zelf de deur opendoen of in haar bed klimmen.

Sarah vindt dit heel erg.

Ze begint op een dag te huilen en ze houdt niet meer op.

Ze wil een fee worden en kunnen vliegen.

Opa Harrie vindt dat niet zo’n goed idee, want als ze wegvliegt heeft hij alleen nog maar een poes.

De poes heet niet voor niets Suffie.

Hij stoot namelijk altijd zijn melk om en probeert elke dag een schaap na te doen, wat niet lukt.

Wel kan hij goed kopjes geven en hij laat Sarah op zijn rug rijden.

Sarah huilt en huilt.

Ze heeft nu al een emmertje vol tranen gehuild.

Opa Harrie krijgt medelijden met haar en zegt: "ik zal eens in mijn dikke toverboek kijken".

Als hij het boek bijna uitgelezen heeft, komt hij een plaatje tegen van een vlinderfee.

Hij leest: een vlinderfee is een meisje dat 3 dagen heel goed moet eten, rode kool, pizza en soep en daarna 3 dagen moet slapen, ingerold in een deken.

Hierna wordt ze met een toverstafje aangeraakt.

De toverformule is: rommeldebom, rommeldebom, feetje kom. 

En als dan de deken wordt opengeslagen komt er een feetje uit.

Ze moet zich daarna wassen met  zout water, dan blijft ze voorgoed een fee en kan ze vliegen.

Hij doet het dikke boek dicht en zegt: "Sarah ik zal je helpen, als je precies doet wat ik zeg".

Je moet nu ophouden met huilen.

Sarah knikt.

Opa zet het tranenemmertje in de kast.

Sarah eet nu elke dag haar bord leeg.

Daarna draait opa haar in een deken.

Suffie blijft aan haar voeten snuffelen.

Sarah is zo moe van al het eten dat ze direct in slaap valt.

Na 3 dagen komt opa in actie met zijn toverstaf.

Na de toverspreuk doet hij de deken open en een prachtig feetje komt te voorschijn.

Alleen .........het feetje kan nog niet vliegen, dus begint Sarah alweer te huilen.

Opa Harrie pakt het feetje Sarah op en gooit haar plompverloren in het tranenemmertje en wat gebeurt er……..?

Sarah gaat kopje onder, haar vleugels zuigen zich vol en…. Ze vliegt…..vergeten zijn de tranen.

Suffie komt snel aangelopen en slaat met zijn voorpootje naar haar.

Sarah lacht en vliegt opzij.

"Zie je wel", zegt opa, "alles lukt als je maar je bordje leegeet, zelfs een feetje worden"!

Wat is Sarah blij….

Wel belooft Sarah het feetje, dat ze nog 10 jaar bij opa in de buurt zal blijven voor ze de wijde wereld intrekt.

En zo wordt iedereen gelukkig!

© 2010 jpmvoets